Na een goede nachtrust wilde Niels wel op de kamer ontbijten. Hij vindt dat gewoon gezellig. Marion is met de kinderen ontbijt gaan halen, maar ergens gaat er iets niet lekker in de communicatie bij die koffiebar hiernaast. Weer begrepen ze het maar half. Dus morgen gaan we naar een andere koffie- en ontbijtbar 50m de andere kant op. Binnen een straal van 100m zitten er gelukkig meerdere.

Na het ontbijt zijn we lopend naar het Hello Kitty restaurantje gegaan. We willen daar morgen wel eten en bovendien verkopen ze (uiteraard) Hello Kitty taart! En morgen hebben we een feestje waar taart bij hoort! We hebben eerst bij de buren van ‘Kitty’ geluncht en zijn toen nog even het naburige gadgetwarenhuis (zou ook iets voor grote Anne zijn…) binnengelopen om te kijken naar de prijzen van camera’s. Gelukkig zijn die vergelijkbaar met Nederland, zodat we hier niet verder hoeven te zoeken. Komt komende zomer thuis wel. Omdat het nu wat warmer wordt (24ºC) hebben we de taart pas na dit warenhuis gekocht en zijn daarna eerst naar het hotel teruggelopen om hem in de koelkast te zetten.

Vervolgens de metro gepakt naar Ximen, waar een groot winkelgebied met voetgangerszone is (en niet alleen maar glimmende warenhuizen met bekende ketens…). Marion is de ene kant op gegaan en wij (Anne, Niels en Erik) de andere kant. Op zoek naar een cadeautje. Anne en Niels hebben hier heel goed bij geholpen. Morgen zien we wel of we het goed hebben gedaan 😉 Marion had nog een mooie windstopper gezien, maar die was wel prijzig (Superdry…). En ook erg mooi. Alleen bleek bij betalen dat de korting die we dachten te krijgen (30%) alleen zou gelden als je drie artikelen koopt… Chinees blijkt toch een moeilijke taal. Twee paar sokken erbij kopen mocht ook. Maar die hebben we al in Chiayi gekocht. Dus nu heb ik ook een nieuwe windstopper en een nieuwe korte broek. Met nog extra 5% van de klantenkaart die we nu ook hebben, viel de rekening gelukkig mee.

De galerij is niet gevonden!

Één deur verder ontdekte Marion eenzelfde restaurantje waar we de eerste dag in Banqiao ook al hadden gegeten. Dat was makkelijk, want het was alweer etenstijd (de dagen hier lijken wel erg kort) en de kinderen vinden het hier ook lekker. Na het eten nog snel een kapper gezocht voor mijn haar. Was wel nodig, want de knipjes van Anne bleven al bijna zitten. Alleen is de vraag om het gewoon te millimeteren wel erg moeilijk. Na meerdere keren bevestigd te hebben ging de tondeuse er in. Alleen probeerde de kapper er toch nog iets van een model in te krijgen, waardoor het er (van dichtbij) toch wat vreemd uitziet. Maakt niet uit. Ik kan er nu weer even tegen.

Vandaag was echt een leuke dag. De lunch ging bij de kinderen wat moeizaam, maar dat was het enige. Verder was het vooral lachen en zingen en af en toe wat duwen (Anne en Niels dan). Nu slaapt het duo al weer ruim anderhalf uur en kunnen wij verhaaltjes op weblog en in de reisdagboekjes bijwerken (eindelijk rust HAHA).