Het heeft de hele nacht niet geregend en dus konden we vandaag naar Bako NP. De afgelopen dagen heeft het veel geregend en dan worden de paden te nat en te glibberig dus dan kun je beter niet gaan. Maar vandaag stralend mooi weer! De wekker stond op 7 uur (als we niet naar Bako zouden gaan, dan naar de orang oetangs dus we moesten er hoe dan ook vroeg uit). Tijdens het ontbijt spraken we al even een gezin met twee meisjes. Ik vroeg me af welke taal ze spraken want het leek op Frans maar was moeilijk te verstaan. Ze blijken uit Québec te komen. Hun dochters zijn 8 en 5 jaar oud dus Anne was de koning te rijk met haar twee nieuwe vriendinnen. We gingen samen met hen in een busje naar het park en daar hadden we allebei onze eigen gids, tot grote teleurstelling van Anne haha.

We moesten eerst zo’n 25 minuten met de boot om bij het park te komen. Het kon Anne niet hard genoeg gaan en bij de eerste golven was ze helemaal blij dat de boot leek te gaan vliegen. De bootsman en de gids vonden het prachtig natuurlijk. Aangekomen bij het park, zijn we eerst op zoek gegaan naar de neusapen. Die zijn soms makkelijk en soms lastig te zien. De gids legde uit dat het nogal ‘luie’ beesten zijn en dat ze vaak stilletjes boven in een boom zitten te slapen. Anne en Niels hebben, toen we een kolonne termieten zagen lopen op de grond, meteen hun verrekijkers gepakt voor inspectie hahahaha. Even verder zagen we allemaal kleine krabbetjes lopen en op een gegeven moment zag de gids wat boomtakken bewegen en ontdekte hij een groep neusapen. Voor ons goed te zien, voor de kinderen wat lastig. Erik heeft foto’s gemaakt zodat Anne en Niels ook nog even rustig konden kijken. Een prachtig gezicht zo’n aap met een grote neus. We zagen verder nog een aantal wilde zwijnen (die zijn een stuk groter dan bij ons), een varaan en een zeer giftige groene slang (een viper noemde hij die).

Toen was het tijd om even bij te komen en wat te eten en te drinken. Het was best warm dus de kinderen hadden dorst. Voor Niels een bakje nasi gekocht en Anne heeft de cakejes opgegeten die we van Brandon mee hadden gekregen. Daarna was het tijd voor de trail door het bos en de mangrove. Ismail, de gids, vertelde dat het geen mooi pad meer was maar dat het op en neer zou gaan en dat we veel over boomwortels moesten klimmen. De kinderen straalden helemaal, klaar voor het avontuur! Het was meteen aardig steil en ook nog een beetje glad. Het pad was afwisselend vol met boomwortels, dan weer wat stenen, soms een trap en soms alleen grond. Anne en Niels hebben het echt stoer gedaan en vonden het hele aal geweldig, net als wij. We zagen onderweg nog een neusaap hoog in de boom. Ook liet Ismail ons een wespennest zien aan een boom. Volgens hem zaten er honingbijen in en staken ze niet. Hij vertelde nog wat over medicinale planten en over planten die alleen op Borneo voorkwamen. Ook liet hij ons een boom zien van hardhout en allemaal rotan.

Het pad liep door, maar Ismail gebaarde ons dat we een ‘geheime’ kant op gingen. Dat vonden Anne en Niels wel spannend. We daalden steil af via enorme keien en kwamen bij een kleine opening tussen de rotsen het was inmiddels laag water en de mangrove was droog komen te liggen. Toen we ons tussen de spleet in de rotsen hadden doorgewurmd, stonden we ineens op de bodem van de rivier! Midden in de mangrove! Echt zoooo mooi! Al die wortels boven de grond, echt geweldig. We zijn via hier weer terug gelopen naar het begin van de wandeling. Heel in de verte liep nog een andere groep neusapen maar helaas konden we niet hun kant op lopen omdat de grond te zompig was. We liepen het laatste stuk over strand, maar je kunt hier niet zwemmen vanweg de vele krokodillen die er zitten. Prachtige zandsteen rotsen ook tegen de bosrand aan.

Na de wandeling weer even bijkomen en wat eten en drinken en toen was het tijd om richting de boot te gaan. Maar omdat het laag water was, kon de boot niet bij de ingang van het park komen. Niels maakte zich een klein beetje zorgen over hoe we nu terug moesten als de boot hier niet kon komen. Maar gelukkig voor hem konden we een stuk over het strand lopen  en lag de boot op ons te wachten in de zee. De Canadese mensen waren ook terug met hun dochters en gingen in hun eigen boot. Anne was helemaal trots want onze boot scheurde het hardst. Toen we dat aan Ismail en de bootsman zeiden, deed hij er nog een schepje bovenop. Zo zaten we al lang en breed te wachten aan wal toen het tweede bootje aan kwam.

Terug bij het hotel wilden de kinderen, alle vier, graag met elkaar zwemmen en natuurlijk mocht dat. Dus we hebben lekker nog een uurtje gezwommen en gespeeld. Daarna een warme douche en op naar de saté en de garnalen! Het saté restaurant was open, maar het vuur nog niet opgestookt dus Niels moest een half uur geduld hebben. Dan eerst maar garnalen eten…. ongelooflijk zowel Anne als Niels hebben zitten smikkelen van de grote garnalen. Daarna nog een portie saté en Niels was dolgelukkig. Rond half acht waren we terug bij het hotel met twee moeë kindjes dus snel tanden poetsen en slapen. Wat een super leuke dag was dit, voor ons alle vier!

De galerij is niet gevonden!

* Titel op voordracht van Joke