We hadden vandaag het gevoel dat we even niet al teveel dingen wilden gaan doen. Anne en Niels moesten lekker kunnen spelen en zichzelf zien te vermaken. Bij het restaurant waar we gisteren hadden gegeten, was een speeltuintje en daar wilden ze wel naar toe. Om half twaalf ging het open, dus wij zijn met een lekkere cappuccino in de zon gaan zitten en Anne en Niels hebben zich uitgeleefd op de glijbaan en de schommel. Tussendoor een potje Halli Galli en een potje Uno, helemaal leuk. Tegen tweeën zijn we een broodje en wat bamisoepen gaan kopen (dat laatste op verzoek van de kinderen, echt waar!) en we hebben dat bij het guesthouse op het terras opgegeten. Zoals je kunt zien op de foto’s beginnen Anne en Niels aardig te wennen, want ze aten de bamisoepjes gewoon met stokjes…respect!

Na het eten gingen ze spelen met alle beren die hier in de zithoek liggen; drie hele grote (die elke keer als we naar boven of beneden lopen allemaal geknuffeld moeten worden) en talloze kleinere. Hun fantasie ging weer los, dan was die papa beer en dan die, dan weer waren alle beren de kinderen van Anne en Niels. Wij hebben lekker  buiten gezeten en nog even gefacetimed met opa en oma zwembad. Ineens was het vijf uur! Hoogste tijd om de handen (en de voeten) te gaan wassen en op zoek te gaan naar avondeten.

We hadden zin in lokaal eten en kwamen terecht bij een onooglijk restaurantje met TL-balken en plastic over de tafels. We hebben rijst met garnalen besteld, noodles met garnalen en noodles met paddestoelen. Geloof het of niet, maar de kinderen (zelfs Anne) hebben met smaak zitten eten, net als wij. Mjammie wat smaakte dat goed! Daarna terug naar het guesthouse waar we nog even wilden vragen of er ook een boot is die naar het dorp aan de overkant vaart en weer terug. We hebben Anne en Niels beloofd dat we morgen een boottochtje gaan maken maar om nou doelloos een rondje over dat meer te varen… De eigenaresse en haar dochter stonden samen beneden en we stelden onze vragen aan de dochter aangezien moeder geen Engels spreekt. Ja er was een boot die naar het andere dorp vaart en weer terug en we konden hier tickets kopen. Toen we vroegen hoeveel een ticket kost, vroeg de dochter het aan haar moeder en zei vervolgens dat haar moeder ons de tickets cadeau wilde doen. We waren echt een beetje beduusd van dit antwoord. Moeder pakte meteen het boekje met de tickets, scheurde er vier uit en gaf die aan ons. Echt zo ongelooflijk aardig! Een ticket kost € 10,- per persoon, dus dat is niet niks vonden wij. Nadat we haar uitgebreid bedankt hebben, liepen we nog steeds een beetje verbaasd naar boven. Vanmorgen had ze onze was al voor niks gedaan en nu dit. We gaan maar even iets bedenken om haar te bedanken als we maandag uitcheken.

Anne en Niels lagen om vijf over zeven in bed en waren helemaal munt. Ze sliepen in no time.

Ik ben nog even het dorpje in gelopen om nagellakremover te kopen en dat is een hele uitdaging in een dogisterij waar echt alles maar dan ook alles in het Chinees is. Sommige logo’s herken je wel (de Sensodyne tandpasta) maar ja hoe ziet nagellakremover er uit? Er liep een jonge dame die een beetje Engels sprak, zij wilde me wel helpen. Maar voordat ik uiteindelijk de nagellakremover had, had ze me al pleisters en nagellak laten zien hahahaha. Maar goed, het is gelukten het is zo leuk dat mensen zo welwillend zij. En je echt helpen waar ze kunnen.

Tot zover het. Het verhaaltje over een dag ‘niks’.

De galerij is niet gevonden!