De wekker ging vanmorgen om tien over vijf, oef dat was best vroeg en het was nog donker. Maar… twintig minuten later stonden we keurig met zijn vieren klaar om op safari te gaan! De kinderen hadden hun headlights op haha. We kregen ontbijt mee voor onderweg. Toen we het park binnen reden (we moesten even bij de ingang wachten want het loket voor kaartjes ging pas om zes uur open) werden we meteen getrakteerd op een prachtige zonsopkomst. De zon zat half achter een wolk en de kleuren waren zo mooi! De kinderen hadden dit nog nooit gezien en Niels wilde wel elke dag zo vroeg opstaan om de zon op te zien komen. We hadden een hele leuke chauffeur vandaag en we zaten in een oude Landrover. Geen afgesloten cabine naar de chauffeur toe dus dat communiceerde handig. Hij had zijn voorruit omlaag geklapt en dat vond met name Anne prachtig! We reden een heel ander rondje dan gisteren en het was zo anders ook met helder blauwe lucht en de ochtendzon. Ook nu weer veel olifanten (blijft een geweldig gezicht) waarvan een aantal met kleintjes. Daarnaast zagen we arenden en een arendsnest, krokodillen, lepelaarvogels, apen, buffels en nog veel meer. Ook nu weer; foto’s zeggen meer dan woorden 😊
De kinderen hebben weer zitten genieten maar vanaf een uur of negen begon het wel warm te worden en toen zijn we langzaamaan terug gereden. Iets over tien waren we terug bij ons hotel waar Anne en Niels meteen het zwembad ingedoken zijn (en wij er achteraan). Heerlijk even afkoelen! Erik en ik hebben om en om de tassen ingepakt en daarna zijn we gaan lunchen. De chauffeur die ins naar Yala zou brengen, was inmiddels al aangekomen en zoals afgesproken zijn we rond enen vertrokken. De man had gezegd dat we drie uur onderweg zouden zijn maar na één uur kwamen we al aan in Thissamaharama. Hij had contact gehad met onze accommodatie en het bleek dat hij er met de gewone auto niet kon komen en dus afgesproken voor ‘Food City’. Daar kwam een safari auto die ons het laatste stuk (18 km) meenam. Niels sliep bijna de hele weg naar Thissamaharama en Anne heeft lekker zitten spelen. In de safari auto vonden ze allebei wel weer stoer! De asfaltweg ging op een gegeven moment over in een hobbelige zandweg.

De galerij is niet gevonden!

Onze accommodatie (ik kan het echt geen hotel noemen, acht tenten in the middle of nowhere) ligt tegen het nationaal park aan. We werden ontvangen door degene die hier de boel runt en na een drankje werden we naar onze tent gebracht. Er stonden maar drie bedden in terwijl we er bij boeken vier hadden gevraagd. Gelukkig werd het snel opgelost en plaatsten ze een bed bij. We hebben de tent een beetje ingericht en we merkten dat de kinderen wel erg moe waren. Rond half zeven zouden we gaan eten en dat duurde nog best lang. We hebben wat gedronken en koekjes gegeten, inmiddels was de lucht betrokken en hoorden we het in de verte rommelen. Tegen half vijf brak het echt los, een enorme regenbui met een knetterend onweer, niet normaal! Het zat echt boven ons. Anne en Niels lagen inmiddels een filmpje op de iPad te kijken (waarom hadden we dat niet een uur eerder bedacht, zit niet in ons systeem). We zagen tot onze schrik dat we in één hoek van de tent lekkage hadden en dat het water op de grond stroomde…. onze bagage snel aan de kant getrokken en toch maar gemeld dat we lekkage hebben. Er kwam twee man kijken en ze baalden er zichtbaar van. Ze beloofden ons een andere tent zodra de regen wat minder zou worden. Eigenlijk wilden ze een bbq diner organiseren maar dat was echt onmogelijk door de regen. We hadden ook gevraagd of we misschien wat vroeger konden eten want de kinderen waren echt op. Dat was geen probleem en om kwart over zes konden we aan tafel. Ze hadden wat groente, kip en roti gemaakt. Smaakte allemaal prima! De regen was inmiddels gestopt en na het eten hebben we alles naar een nieuwe tent verhuisd. Deze tent is veel nieuwer en droger, dus dat is wel fijn.
We hebben de kinderen in bed gelegd en ze sliepen echt binnen een minuut. Erik ontdekte nog een grote hagedis in de tent, hoe gingen we die nu naar buiten krijgen? Erik heeft toch maar even hulp gehaald en ze kwamen met twee man sterk. Helaas hadden ze weinig succes want de hagedis liet zich niet vangen of naar buiten sturen. Dus dan de klamboes maar goed dicht. Wij zijn ook best moe, je merkt dat de hitte echt vermoeiend is (en om vijf uur opstaan ook haha). Vroeg er in dus!