Vanmorgen hebben we gezellig ontbeten met Sara en haar ouders en broer. Rond half tien vertrok hun boot richting het vasteland. Nadat we ze (en de aardige Belgische familie) hadden uitgezwaaid zijn we naar onze hutjes gelopen om de spullen te pakken voor de wandeling naar de waterval die voor vandaag gepland stond. Helaas waren we met een (te) grote groep van 20 mensen dus we hadden hem een beetje hangen. Gelukkig was er een nieuwe Belgische familie aangekomen gisteren en we zaten bij hen in de boot. Ook zij baalden van de grote groep mensen en dat schepte een band haha. Iedereen kreeg een lunchpakket mee in een stuk bamboe. We stopten eerst bij een Orang Asli (oorspronkelijke bewoners) dorpje van een paar hutjes. Onze gids vertelde er wat dingen over en daarna was het vooral de bedoeling dat je wat dingetjes kocht. Aan de ene kant voelde het super ongemakkelijk en aan de andere kant kunnen die mensen zo toch wat verdienen. Ze verkochten kleine blaaspijpjes, van diegene waarmee we op de Cameron Highlands mochten proberen te blazen en waarmee echt gejaagd wordt op kleine dieren. Anne en Niels wilden allebei heel graag zo’n blaaspijpje als souvenir dus die hebben we gekocht. Verder nog een paar armbandjes en zo hebben we toch aan onze ‘verplichting’ voldaan. Daarna voeren we een stuk verder en legde de boot op een gegeven moment ergens aan en gingen we te voet verder. Het eerste stuk wandelden we langs de oever van de rivier door het hoge gras. We hebben lang getwijfeld of we een lang of korte broek aan zouden trekken in verband met de bloedzuigers en we zijn toch voor de korte gegaan mét onze nieuwe gekleurde hoge sokken haha. Je zag overal pootafdrukken van olifanten en ook uitwerpselen. Maar hier ook geen olifant gespot. Na een kwartier liepen we het ‘bos’ in en daar was het echt weer zo mooi! We volgden een klein riviertje dat we ook vier keer moesten oversteken. Onderweg zagen we een miljoenpoot en die is best lang. Ook stond er een ruim 300 jaar oude boom. Die was best hoog. De wandeling was goed te doen en na ongeveer 50 minuten kwamen we aan bij de waterval. Je kon er heerlijk even afkoelen en lekker poedelen. Het water was lekker fris! Toen we er uit kwamen had Anne een kleine bloedzuiger op haar enkel. De eerste die we zagen. Anne vond het wel stoer want toen hij er af was had ze zowaar een klein bloedend wondje en dus een verhaal zei ze haha. We zouden bij de waterval lunchen maar er zaten allemaal kleine zwarte bijtjes. Ze staken niet maar je werd er echt gek van. De dame die gisteren hier naar toe was had ons al gezegd dat als je iets afdaalde er geen bijen meer waren. Dus wij en het Belgische gezin zijn (in overleg met de gids) een stukje afgedaald en hebben daar heerlijk op een grote steen in het riviertje zitten eten. Na de lunch zijn we rustig terug gewandeld. Helaas begon het te regenen. Eerst zachtjes maar daarna gewoon echt hard. We hadden geen regenjas (dat had denk ik ook geen zin met deze temperaturen) of paraplu mee dus we werden gewoon zeiknat. Gelukkig koelt het niet af dus ach. We zijn met de boot terug gevaren en rond kwart voor vier weer terug. De kinderen wilden lekker even zwemmen maar we hebben eerst bij de huisjes onze natte spullen uitgespoeld en opgehangen. Daarna zijn we gaan zwemmen, tussendoor thee met bananencake en toen nog even zwemmen voor de laatste keer.