Voordat we ons huidige hotel boekten, hebben we wel gekeken naar reacties en ervaringen van anderen, maar het bleef vreemd dat vrijwel iedereen het overvloedige ontbijt noemde. Tot vanmorgen. Om al het verse fruit en alle overige dingen kwijt te kunnen hadden we een extra tafel nodig! Het was echt erg lekker, gevarieerd en overvloedig! Anne kreeg verse mango uit eigen tuin!

Anne en Niels kregen zelfs melk te drinken. Vrijwel nergens kon dat de afgelopen maanden, maar hier wel. Niels wilde nog wel zo’n groot glas melk. Hij vroeg ons hoe je dat in het Engels moest zeggen en ging het zelf vragen! Dat is echt uniek voor hem! (“Ik ga het wel regelen!” riep hij) Hieraan zien we dat hij echt is veranderd in de afgelopen maanden. Niet alleen hij, maar ook Anne is echt veranderd. Alleen viel dit vanmorgen echt op. Daarnaast wilde Niels nog weten of de Nederlanders hier indertijd met het vliegtuig naartoe waren gekomen!

Na het ontbijt zijn we gaan wandelen in het Fort Galle. Het blijft vreemd dat hier zoveel is gebouwd door Nederlanders. Op veel plaatsen zie je het VOC-logo en sommige straten hebben nog een Nederlandse naam. Tussendoor zijn we veel mooie winkels binnen gegaan om te zoeken naar souvenirs, knuffels voor Anne en Niels en wat we verder nog nodig hadden (niks HAHA). Een mooie winkel hier op de hoek (Barefoot) hebben we zeker vijf keer bezocht. Al was het alleen maar omdat Niels twijfelde over de knuffel die hij wel wilde hebben… toen hij een keuze had gemaakt (een mooie gekko), bleek deze net uitverkocht. Wel zielig, maar ook een goeie les voor hem. Anderen blijven niet wachten tot hij zijn keuze heeft gemaakt. Een “Rupsje Nooitgenoeg” is het geworden. Anne had bij de eerste keer haar oog al op een rupsje (van pakweg een halve meter lang en bijna 15cm ‘dik’) laten vallen.

De galerij is niet gevonden!

Tijdens de ochtendwandeling hebben we ook nog de oude Nederlands Hervormde Kerk bekeken. Het deed ons denken aan Melaka. Ook daar waren nog veel grote grafstenen te zien met Nederlandse tekst. Het maakte toch wel indruk op Anne en Niels. Aansluitend gauw naar de lokale barista hier op de hoek. Hier hebben ze heerlijke koffie en dat hebben we al lang niet meer gehad. Ze wilden zelfs ‘witte koffie’ voor Anne en Niels maken. Na de koffie zijn we met zijn allen in bad gegaan! Het grote bad dat we hebben is past net voor ons.

Na de lunch bij een biologisch restaurantje (broodjes waren erg lekker, maar een glas gemalen gras is toch wel wennen) zijn we weer op pad gegaan voor de knuffel van Niels en overige souvenirs. Toen Anne dorst kreeg en eigenlijk geen zin meer had ben ik met haar terug gegaan naar ons hotel en is Marion nog met Niels op zoek gegaan naar kleine dingen. Ze hebben ook twee mooie puzzels van een olifant gekocht waarmee we aan de ene kant het alfabet en aan de nadere kant de getallen tot 26 kunnen oefenen. Na de eerste keer puzzelen hebben we maar gauw een foto gemaakt, want het is soms toch wel lastig om de puzzel te maken…

Het was ondertussen gaan regenen en onweren. Zo hard en dichtbij dat de ramen hier aan het trillen waren! Toen ik naar buiten wilde gaan om pizza te gaan halen (we hadden geen zin om bij een restaurant te gaan eten) kwam ik beneden de jongen tegen op wiens enthousiasme dit hotel lijkt te draaien tegen (we hebben geen naam…). Hij wilde de pizza’s wel gaan halen – het regende tenslotte en de pizzeria was moeilijk te vinden. Echt lief van hem. Even later stond hij vrolijk, maar wel nat van de regen voor ons met twee pizzadozen. Wel fijn eigenlijk.

De kinderen vonden de pizza’s niet zo lekker en waren moe, zodat we ze maar gauw in bed hebben gelegd. Verder hebben we net kaarten geschreven en vast wat dingen ingepakt. We gaan morgen tenslotte weer verder naar Negombo.