Gisteren zijn we door de eigenaren van het guesthouse naar de trein gebracht, ze gingen mee tot in de trein om zeker te weten dat alles goed ging (of om zeker te zijn dat we weg gingen haha). Na twee uur kwamen we aan in Taipei waar het echt goot van de regen! Een thermometer ergens op een gebouw gaf 15 graden aan, brrrrrr. We zijn met de taxi naar het hotel gegaan en daar moesten we onze contactpersoon bellen. We hebben al een paar keer gehad dat we met een lift naast of achter de 7-11 naar boven moesten maar dan hing er altijd nog een bordje met de naam van het hotel. Hier niet… heel bijzonder. Er kwam een dame naar ons toe, die geen Engels sprak en ze gebaarde ons mee te komen. We gingen naar de 8e verdieping en daar kregen we onze kamersleutel. Verdere vragen bleven door de taalbarrière helaas onbeantwoord. De kamer zelf is ruim, maar het is helaas wel wat verouderd. Het goede nieuws is dat we drie ramen hebben én uitkijken op de Starbucks. Niels zei vanmorgen onder het douchen vol enthousiasme “Ik zie de Starbucks vanuit de douche!” 😂 Kun je niet iedere dag zeggen.

We hebben eerst even lekker zitten chillen op bed en met elkaar een reisprogramma gekeken. Even een beetje relaxen. Aan het eind van de middag wilden we toch op pad en ergens gaan eten. We bleken echt midden in het centrum te zitten en zijn naar een restaurantje gelopen waar ze veel keuze hebben qua eten. Zowel pizza als pasta als lokale dingen. Alle vier lekker gegeten. We wilden de kinderen vroeg in bed hebben want ze waren allebei heel moe. Nog even facetimen met opa en oma zwembad en toen lekker slapen.

Vanmorgen regende het wederom (of nog steeds) dus we hebben rustig aan gedaan. Tegen tienen zijn we gaan ontbijten en we hebben nog een potje Uno gedaan. Erik en ik hadden gisteravond gelezen over een science museum (NTSEC) hier in Taipei, volgens de website was het leuk voor kinderen. Dus na het ontbijt zijn we met de metro die kant op gegaan. Vanaf gisteren hebben de Taiwanezen vier vrije dagen en het was echt drúk op het metrostation en ook in de metro, niet normaal. Na een halfuurtje met 1 keer overstappen waren we bij de goede halte. Vanaf daar was het nog een stuk lopen. Gelukkig zagen we het museum al van een afstandje liggen, dus het was makkelijk te vinden. Al voordat we kaartjes konden kopen waren de kinderen geboeid aan het kijken naar een stellage waarin balletjes rolden over allerlei railtjes en dan rolden ze weer ergens in en af. Beetje moeilijk uit te leggen.

Ondertussen hebben Erik en ik kaartjes gekocht; twee voor de algemene tentoonstelling (kostte € 3,- per persoon, kinderen onder de zes jaar gratis) en twee kaartjes voor de ‘children’s learn and playground’ waarbij de kinderen betalen en de ouders niet haha. Het lukte ons om de kinderen mee naar binnen te krijgen en Niels riep dat hij het nú al een leuk museum vond 😃 Het museum was verdeeld in etages en elke etage had zijn eigen onderwerp; van menselijk lichaam (met uitleg over genen, DNA, etc.), tot chemie en van wiskunde tot natuur. Heel erg divers. We zijn eerst begonnen bij de ‘children’s learn and playground‘. Niels ging meteen iets bouwen met Erik en Anne ging met fluoriserende stiften haar naam schrijven. Daarna een balletje in een machine stoppen dat met warme lucht werkte en het balletje helemaal rond leidde tot het er op een ander punt weer uit kwam. Ook waren er puzzeltjes, grote Duplo blokken en nog veel meer. Voor we het wisten, was het half twee en hadden we erg zin in eten!

De galerij is niet gevonden!

Er was een mini foodcourt ingericht als ‘dino restaurant’. Het eten liet erg lang, op zich wachten maar er was een man figuurtjes aan het maken met ballonnen dus de kinderen hebben zich wel vermaakt. Anne heeft een Pipa ballon als armband  een Niels een Spider-Man ballon als armband. Na het eten zijn we snel naar het ‘echte’ museum gegaan. Het was echt zó leuk. Beetje teveel om op te noemen maar we hebben op veel plekken gekeken en vooral de science playground was een groot succes. Je kon er fietsen op een fiets met vierkante wielen, met lucht een opblaasbare bal in de lucht houden, via een katrol een auto optillen, etc., etc.  Helemaal geweldig. We waren de kinderen steeds kwijt haha. Uiteindelijk hebben we alle verdiepingen bekeken en de kinderen zagen nog dat je ‘in de lucht’ kon fietsen en ze vonden dat papa dat moest doen. Ze waren zelf nog te klein, anders had Anne wel gewild zei ze. Maar goed, aan Erik de eer om door de lucht te fietsen. De kinderen hebben vol bewondering staan kijken. De dag vloog om en om iets over vijven vonden we dat we toch echt terug moesten gaan. Het was nog een stuk lopen maar de metro en al met al waren we tegen zessen weer in de stad. Het is echt gekkenhuis vanwege die vrije dagen, pffffff. Gelukkig konden we bij het restaurantje van gisteren snel aan tafel (op uitdrukkelijk verzoek van de kinderen én vanwege de snelheid want niet zoeken naar iets anders). Ondanks dat Anne en Niels moe waren van de drukke dag hebben ze super goed gegeten. En het bleef gezellig, erg fijn. Daarna door de regen terug naar onze kamer. Pyjama’s aan, tanden poetsen en zo lagen ze toch nog enigszins op tijd in bed en kijken we terug op een regenachtige maar super leuke dag!